Ο κ. Στυλιανίδης και το "ελληνόμετρο"

 Πραγματικά εκπλήσσομαι διαβάζοντας τις χολερικές αναρτήσεις που σχολιάζουν αρνητικά την... υπηκοότητα του νέου υπουργού Κλιματικής Κρίσης και πολιτικής προστασίας κ. Στυλιανίδη. Κάποιοι δεν δίστασαν να τον χαρακτηρίσουν "ξένο" - προσβάλλοντας όλους τους 'Ελληνες της Κύπρου, που "κείνται μακράν", ή είναι "Αδελφοί" μας ανάλογα με το τί εκάστοτε μας συμφέρει.

Φαντάζομαι ότι οι άνθρωποι αυτοί θα είχαν εξίσου πρόβλημα, διακόσια χρόνια πριν, όταν ο Ιωάννης Καποδίστριας έγινε κυβερνήτης της μικρούλας Ελλάδας, που έφτανε μέχρι τη γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού. Διότι, σαν τον κ. Στυλιανίδη, ήταν κι εκείνος "διπλά" ξένος: Προερχόταν από τα Επτάνησα, κομμάτι ακόμα τότε του μείζονος Ελληνισμού, και είχε σταδιοδρομήσει στο εξωτερικό. Μέγα έγκλημα. Ενώ, βρε παιδί μου, ο Πετρόμπεης ο Μαυρομιχάλης, ήταν δικό μας παιδί, γέννημα θρέμμα κάτω από τ' αυλάκι. Πώς προσπεράστηκαν τα δικά μας τα παιδιά και κατέλαβε το πόστο ο ξενομερίτης;

Όχι, δεν λέω ότι ο κ. Στυλιανίδης είναι ο Καποδίστριας, ούτε ότι απαραιτήτως θα πετύχει στο έργο του (που μακάρι να πετύχει, σ' αυτόν τον τομέα δεν μας παίρνει να προσδοκούμε αποτυχία καμίας κυβέρνησης για μικροπολιτικούς λόγους). Αλλά δεν είναι λόγος κριτικής για την επιλογή του η ιθαγένεια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν τον καθιστά λιγότερο έλληνα από σένα κι από μένα. Να κριθεί  για το έργο του - όχι για αυτό που γράφει το διαβατήριό του.

Με την ίδια λογική, οι επιλεκτικά ελληνοπρεπείς συμπολίτες μας μάλλον θα απέρριπταν και τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος επίσης έγινε πρωθυπουργός στην Ελλάδα το 1910, προτού η πατρίδα του, η Κρήτη, περάσει σε ελληνικά χέρια. Ξένος ήταν κι αυτός. Ή τον Κωνσταντίνο Κανάρη, που δεν είχε καμία δουλειά να συμμετέχει σε ελληνική κυβέρνηση αφού τα Ψαρά ήταν οθωμανικά μέχρι το 1912.

Μάλλον επίσης θα συμφωνούσαν με εκείνους που αποκαλούσαν "φραγκόσπορους" τους Επτανήσιους που μετά την Ένωση στελέχωσαν τη δημόσια διοίκηση του ελληνικού κράτους, σπουδαγμένοι οι πιο πολλοί στην Ευρώπη. Θα αποκαλούσαν επίσης "τουρκόσπορους" όλους εκείνους τους μικρασιάτες που ήρθαν στην Ελλάδα ξυπόλητοι και κατατρεγμένοι και ανασυγκρότησαν με το δημιουργικό τους πνεύμα την ελληνική οικονομία.

Είναι το ίδιο εκείνο κομμάτι της Ελλάδας που δεν επέτρεψε στον Δημήτρη Νανόπουλο να επιστρέψει και να διδάξει σε ελληνικό πανεπιστήμιο, όπως και σε χιλιάδες επιφανείς Έλληνες επιστήμονες της διασποράς να έλθουν στην Ελλάδα και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Τί ξέρουν αυτοί που διέπρεψαν στα ξένα πανεπιστήμια καλύτερα από μας; Άσε που σίγουρα αυτοί το αγοράσανε το πτυχίο, όχι σαν τους δικούς μας λεβέντες πολιτικούς που ίδρωσαν επί δεκαετίες στις συνελεύσεις, στις κομματικές οργανώσεις και τις πορείες μέχρι να πάρουν το πτυχίο τους.

Επίσης οι ωρυόμενοι συμπολίτες μας δεν θα μπορούσαν με τίποτα να καταπιούν ότι ένας αργεντινός μουσάτος, ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, ετόλμησε να λάβει μέρος στην κουβανική επανάσταση, αυτός, ένας ξένος! Δεν υπήρχαν άξια κουβανόπουλα να βοηθήσουνε τον Φιντέλ, ή εκεί στας Καραϊβικάς έχουμε άλλα μέτρα και σταθμά και μόνο εδώ στην Ελλάδα θέλουμε τα δικά μας τα γνήσια παιδιά;

Σχεδόν εξήντα χρόνια πριν ένας κύπριος, ο Λουκής Ακρίτας, γινόταν υφυπουργός Παιδείας στην Ελλάδα. Σχεδόν εικοσιπέντε χρόνια πριν, ένας άλλος κύπριος, ο Γιάννος Κρανιδιώτης, γινόταν υφυπουργός εξωτερικών της Ελλάδας. Και εν έτει 2021, σχολιάζουμε την κυπριακή ιθαγένεια του νέου Υπουργού με ειρωνικό και απαξιωτικό τρόπο. Πόσο πίσω ακόμα θα πάμε;

Ας αφήσουμε το ελληνόμετρο της μιζέριας και της κακομοιριάς - κι ας κρίνουμε κάθε άνθρωπο για τις πράξεις του, κι όχι γι' αυτό που είναι. Διότι, δε περίπτωση που δεν το ενθυμείστε, το να κρίνεις κάποιον γι' αυτό που είναι συνιστά το πρώτο βηματάκι προς τον ρατσισμό.