"Αχ ρε Μέμουλα, πού είσαι;" Οι συγχωριανοί θυμούνται...
Το χθεσινό μας άρθρο για έναν "φτωχό άγιο", αλλά πολύ αγαπητό άνθρωπο, τον Γεράσιμο Δρόσο ή "Μέμουλα" ξύπνησε πολλές αναμνήσεις στους συγχωριανούς του από τον Αγκώνα, που τις κατέθεσαν στα σχόλια της σχετικής ανάρτησης στο Facebook... Οι περισσότεροι τον γνωρίσαμε παιδιά - αν οι συνομήλικοί του ζούσαν, θα είχαν πολλά ακόμα να αφηγηθούν. Ευχαριστώ όλους τους ανθρώπους του χωριού για το μικρό μνημόσυνο που κάναμε στον άνθρωπο αυτό, και σας καταθέτω τις ψηφίδες των αναμνήσεών τους.
Η Αριστέα Φιλιππάτου θυμάται:
Έλεγε ο Μέμουλας σε μας τότε που ήμουν κοριτσάκι: "Μοροπουλα από το αντηλιακό να τρως για να γίνεις ένας νέος όπως έγινα και εγώ" (σημ. Μορόπουλα = κολοκύθια, αντηλιακό = η αντηλιά).
Και:
Θεός σχωρέστον!!!!!
Η Χριστίνα Παναγιωτάτου θυμάται:
"Ο Θεός ας τον αναπαύει. Τον θυμάμαι πολύ καλά να μας συντροφεύει στο μεσημεριανό τραπέζι, να λέει διάφορες ιστορίες με τον πατέρα μου, πάντα ευγενικός και με μια καλή κουβέντα για το λιτό μας φαγητό. Τις Κυριακές τον παίρναμε με το αυτοκίνητο μέχρι το χωριό και γυρνούσαμε πάλι πίσω το απόγευμα. Μας έφερνε πεσκέσι και κανα καλάθι πού και πού.."
Η Αθηνά Καρούση θυμάται:
"Θα πω κι εγώ μια ιστορία του, την άκουσα στο καφενείο του Φιλιππάτου (σημ. ήταν ένα από τα δύο καφενεία του Αγκώνα, μαζί με του Χαριτάτου στον κεντρικό δρόμο) που σταμάτησε μιa Citroen «βάτραχος» και ζήτησαν να τσιμπήσουν κάτι. Ο κυρ Γεράσιμος τους άκουσε, γυρίζει στο μέρος μου και λέει «συ τρωέν εγώ βλεπέν…» είχαμε γελάσει και οι δύο..."
Η Ντίνα Παναγιωτάτου θυμάται:

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου