Κωστής Παλαμάς: "Βραδινή Φωτιά"

 

©Stuart Palley, El Portal Fire, Yosemite National Park, Dye sublimation print on aluminum, 2014

Κωστής Παλαμάς

Βραδινή φωτιά

Στον ποιητή Pierre Baudry

—Θυμάσαι τη φτωχούλα την καλύβα 

             στο πλούσιο δάσος, πέρα απ’ το χωριό;

—Θυμάμαι την καλύβα τη φτωχούλα, 

             σαν ξωκλήσι και σαν ασκηταριό.

—Τον ασκητή θυμάσαι της καλύβας; 

            (Τάχα κλέφτης; καλόγερος; βοσκός;)

—Θυμάμαι. Ακόμα κλαίει μες στον αγέρα 

            της φλογέρας του ο πόνος, μυστικός.

—Θυμάσαι τη χλωμή σωμένη του όψη 

            και τ’ αλαφροσκυμμένο του κορμί;

—Θυμάμαι κάτου απ’ τα δασά του φρύδια 

            τη σαγιτεύτρα της ματιάς του ορμή.

—Θυμάσαι τη φωτιά στο πλούσιο δάσος,  

            τη βραδινή φωτιά την ξαφνική;

  —Θυμάμαι. Λάμια. Στάχτη και η καλύβα. 

             Το πλούσιο δάσος πάει. Ώρα κακή.

—Θυμάσαι; Τί ν’ απόγινε; Κανένας 

            δεν τον ξανάειδε πια τον ασκητή.

—Δεν ξέρω. Όμως απάνου απ’ όλα ο νους μου  

            της καλύβας τη θύμηση κρατεί,

γιατί στ’ αποκαΐδια της γερμένος 

ένας Έρωτας ξέγνοιαστα, σκληρά,  

τα βρεφικά του ζέσταινε τα χέρια 

 και τ’ αρχαγγελικά του τα φτερά.

 

(Η Πολιτεία και η μοναξιά - Βιβλίο τέταρτο)