Το "μέχρι να φτάσουν στο βάθρο" το σκέφτεται άραγε κανείς;

Μίλτος Τεντόγλου, χρυσός ολυμπιονίκης στο άλμα εις μήκος, Τόκιο 2021

 

Τα πληκτρολόγια παίρνουν φωτιά, τώρα, μετά τα μερικά δευτερόλεπτα ή λεπτά της προσπάθειας αυτών των παιδιών. Άλλα για να εξυμνήσουν, άλλα για να διαπιστώσουν, από την άνεση της ξαπλώστρας ή του καναπέ ότι "δεν τα κατάφερε" ο τάδε ή ο δείνα αθλητής ή αθλήτρια. Θριαμβολογούμε ή μεμψιμοιρούμε, πολλοί ρίχνουν και ένα ανάθεμα στην εμπορευματοποίηση των αγώνων, επειδή πρέπει πάντα να βρούμε κάτι για να μουτζουρώσουμε τη χαρά, τη νίκη, την επιτυχία, την προσπάθεια, λες και τα παιδιά αυτά φταίνε για το ποια μορφή έχουν πάρει οι μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις.

Είδαμε τον Θοδωρή Ιακωβίδη, ένα παλικάρι που σηκώνει τριακόσια κιλά, να δακρύζει για τις συνθήκες που οι νέοι αυτοί άνθρωποι παλεύουν, χωρίς καμία ή με μηδαμινή υποστήριξη από την πολιτεία, μόνο με εκ των υστέρων επιβραβεύσεις, αν φτάσουν ποτέ στο ολυμπιακό βάθρο.

Το "μέχρι να φτάσουν" το έχει σκεφτεί κανείς; 

Δεν υπήρξα ποτέ μου αθλητής, αλλά προσπαθώ να βάλω τον εαυτό μου στη θέση τους. Να αναλογιστώ τις εκατοντάδες, χιλιάδες ώρες προπόνησης που χρειάζονται οι άνθρωποι αυτοί για να φτάσουν ως την Ολυμπιάδα, για τους τραυματισμούς και τις κακουχίες - ένα στραβοπάτημα μπορεί να σου στερήσει όχι μόνο τη συμμετοχή και το μετάλλιο, αλλά και ολόκληρη την καριέρα.Να αναλογιστώ τα χιλιάδες πράγματα που ως νέα παιδιά δεν έζησαν, τα φαγητά και τις διασκεδάσεις που στερήθηκαν, ζώντας μια ζωή σε στρατιωτική πειθαρχία, για να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν σε "όλο αυτό".

Και, βέβαια, όλες τις αντιξοότητες που προκαλεί η έλλειψη υποστήριξης από την πολιτεία, που δεν σου δίνει ποτέ το χέρι για να φτάσεις μέχρι κάπου, στο δίνει μόνο για να φωτογραφηθεί μαζί σου στο βάθρο πλάι στο μετάλλιο.

Τους ανθρώπους αυτούς, ανεξαρτήτως από τη θέση που κατέλαβαν, τους θαυμάζω απεριόριστα για την αφοσίωσή τους στον στόχο τους. Τους σέβομαι, γιατί ξέρω πως για να φτάσουν εκεί έχουν κάνει αμέτρητες θυσίες. 

Γι' αυτό, πριν πούμε "δεν τα κατάφερε", πριν επικαλεστούμε το ιδεολογικό μας οπλοστάσιο για να καταδικάσουμε τους Ολυμπιακούς, ας σκεφτούμε λιγάκι τί έχουν τραβήξει αυτά τα παιδιά μέχρι να φτάσουν στο βάθρο, ή μέχρι να μείνουν για χιλιοστά του δευτερολέπτου ή του μέτρου έξω από τα μετάλλια, τις διακρίσεις, τα φώτα.

Αυτά τα παιδιά, όλα, αξίζουν ένα μεγάλο ευχαριστώ. Ευχαριστώ Μίλτο, Λευτέρη, Στέφανε, Άννα, Μαρία, Θοδωρή, κι όλα τα άλλα παιδιά. Ευχαριστώ που δεν το βάζετε κάτω και μας κάνετε περήφανους.