Τα δάση της Ελλάδος - ένα άρθρο του 1890

 

 Το ακόλουθο άρθρο δημοσιεύεται στο περιοδικό "Προμηθεύς" το 1890  (σελ. 299-300) και διατηρείται στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Τίτλος "Τα δάση της Ελλάδας" και εντάσσεται στη στήλη "Χρονικά" του περιοδικού, χωρίς υπογραφή. Ας διαβάσουμε το άρθρο προσεκτικά, για να διαπιστώσουμε ότι κάποια πράγματα δεν αλλάζουν... 

Χρονικά - Τα Δάση της Ελλάδος

Εν τω εβδομαδιαίω φυσιογνωστικώ περιοδικώ του Βερολίνου (Natarw. Wschenschift) εδημοσιεύθη εσχάτως (αρ. 34) πραγματεία περί των δασών της Ελλάδος υπό Α. Φιλιψώνος, εν τη οποία λέγει ότι η Ελλάς, ήτις φημίζεται ως χώρα φαλακρά, ένεκα των πολλών πυρκαϊών των δασών της υπό ποιμένων κυρίως, δεν είνε ευτυχώς τοιαύτη. Ο εκ της θαλάσσης την Ελλάδα θεώμενος βλέπει αυτήν πράγματι αποψιλωμένην και φαλακράν, ο εισερχόμενος όμως εις τα μεσόγεια της Στερεάς και Πελοποννήσου ευρίσκει μεγάλας εισέτι εκτάσεις κεκαλυμμένας υπό βαθυσκίων δασών, και κοιλάδας διαρρεομενας υπό ροχθιζόντων υδάτων. Διαιρεί δε ο κ. Φ. την δασόφυτον της Ελλάδος χώραν εις τρεις ζώνας:

(α) Εις την των βαθυπέδων μέχρις ύψους 600 μέτρων από της επιφανείας της θαλάσσης, εν τη οποία φύονται πεύκα

(β) Εις την ορεινήν ζώνην από 600-1900 μέτρων εν τη οποία φύονται πρίνοι (σημ. V.I. =πουρνάρια), καστανέαι και ελάται και

(γ) εις την Αλπικήν ζώνην από 1900 μέτρων και άνω,  ήτις είναι σχεδόν άδενδρος.

Εν τέλει αναφέρει ότι κατά τας πληροφορίας ας γερμανιστί εδημοσίευσεν ο αξιότιμος ημών συνάδελφος και συνεργάτης κύριος Χλωρός, η υπό δαφών κεκαλυμμένη της Ελλάδος χώρα ανέρχεται εις 820.000 εκτάρια (σημ.Via Ionica: = 8,2 εκατομμύρια στρέμματα), άτινα αποτελούσι τα 12,7 εκατοστά απάσης της Ελληνικής χώρας.

(σημείωση "Via Ionica": Το 1890 τα σύνορα η Ελλάδα αποτελούνταν από Πελοπόννησο, Στερεά, Ιόνια, Κυκλάδες, Σποράδες, Θεσσαλία και Άρτα)

Ας φροντίσωμεν λοιπόν διά νόμων δρακοντείων και επιβλέψεως αυστηροτάτης υπό επιστημόνων δασονόμων να διασώσωμεν τα δάση ταύτα, άλλως η πατρίς ημών θα μεταβληθή εντός ολίγων ετών εις έρημον Σαχάραν.

 Ο επίλογος του άρθρου, νομίζω, τα λέει όλα. 130 χρόνια μετά, συζητάμε τα ίδια πράγματα...