Ένα οπτικό ποίημα του Βασίλη Κεκάτου

 

Ένα οπτικό ποίημα η καινούρια δουλειά του Βασίλη Κεκάτου . Που ντύνει ένα άλλο ποίημα, ακουστικό, δύο τραγούδια του αγαπημένου σε μας τους παλαιότερους από τα Ξύλινα Σπαθιά, Παύλου Παυλίδη.

Ένα ξύπνημα της άνοιξης μετά ( ή στη διάρκεια?) ενός παρατεταμένου χειμώνα. Σώματα και αισθήματα ξεκλειδώνονται και απελευθερώνονται, με βία και τρυφερότητα, με συναίσθημα και έκσταση, με όλη την ανθοφορία της φύσης και των σωμάτων, με απόγνωση και ελπίδα, με οικειότητα και μανία. Η ζωή που ξυπνάει για να πολεμήσει και να αγαπήσει, για να πεθάνει και να αναστηθεί, για να παλέψει και να χορέψει, για να να κυλιστεί στο χώμα και να απογειωθεί στον ουρανό.

Η ζωή που είναι πάντα νέα, σαν την άνοιξη, και παλέύει να αποτινάξει το νωχελικό μα και ααφυκτικό γέρικο κουκούλι του χειμώνα...

Δείτε με ανοιχτή καρδιά και βλέμμα ανοιξιάτικο.